Argan & Zaina

Leven zoals de inheemse Berbers

Mijn kindertijd stond in het teken van de zomervakanties. Mijn ouders namen mij dan mee naar het Atlasgebergte waar ik twee maanden lang leefde zoals zij hadden gedaan in hun kindertijd. Zij wilden dat ik naast de Vlaamse cultuur ook hun Souss cultuur leerde kennen.

Tijdens mijn verblijf in het dorp stond ik vroeg op, ging water halen aan de bron, hielp de buren met het hoeden van hun dieren en hielp bij de oogst van de argan. Dit beleven van het dorpsleven hielp mij begrip krijgen voor de leefwereld van mijn ouders. Maar de activiteit die mij het meeste fascineerde was de manier waarop de vrouwen de arganolie persten, ik kon namelijk niet wachten tot ik oud genoeg was om mee te mogen helpen!

Arganolie leren maken

Zo gauw mijn moeder merkte dat ik sterk genoeg was om de argannoot open te splijten, gaf ze mij een plaats tussen de dorpsvrouwen. Ik mocht dan ook beginnen met de argannoot op een grote steen te leggen en dan met een kleinere steen de noot te ontdoen van haar rubberachtige buitenlaag.

Hetgeen dan overbleef was een gladde noot die dan voorzichtig opengespleten werd zodat het fragiele zaadje eruit gehaald kon worden.

Het tweede deel van de initiatie vond plaats nadat mijn moeder er zich van had vergewist dat ik de argannoot kon opensplijten zonder het fragiele zaadje te beschadigen. Dat was het moment dat ze me leerde hoe de arganzaden geroosterd werden.

Het heeft mij zeker een aantal gram verbrande arganzaden gekost voor ik leerde hoe de zaden op de juiste manier te roosteren. Mama was niet blij met de verspilling!

Mijn favoriete deel van het hele proces was het malen en persen van de arganolie. Ik was dolblij toen mijn moeder aangaf dat ik klaar was om dit laatste deel van het proces te leren! Alhoewel dit deel eigenlijk fysiek en mentaal (concentratie) het zwaarste was, deed ik het met veel plezier. Wanneer ik na het persen eindelijk de olie uit de gemalen brij zag druipen voelde ik mij extatisch, het was mij gelukt!

Nostalgie

Arganolie is voor mij de link naar mijn kindertijd, de maanden die ik in het Atlasgebergte doorbracht. Wanneer ik aan Argan denk zie ik mezelf, toen nog een zorgeloos kind, op blote voeten door het dorp rennen. De toekomst was nog ver weg en kon mij nog niet deren. Het voelde aan alsof ik eeuwig kind zou kunnen blijven!

Ik herinner mij mijn grootmoeder die altijd op het dakterras zat. De zon scheen zijn gouden stralen op haar veelkleurige omslagdoek terwijl zij al zingend de arganolie aan het mengen was met amandelpasta en honing.

Wanneer ik, toen nog een kind, voorbij dartelde riep ze mij bij zich. Ze dipte haar vinger in het gouden mengsel en stak het in mijn mond. Haar argan-amandelpasta smaakte hemels! Ik smeekte om meer, maar helaas, in het dorp werd argan-amandelpasta gezien als een zeldzame traktatie.  Deze werd enkel boven gehaald wanneer er bezoek was.

Van passie naar beroep

Deze liefde voor arganolie is eigenlijk nooit verdwenen. Ik maak nu zelf mijn arganolie, notenpasta’s en ander lekkers op basis van arganolie. Heel wat mensen zijn verzot op arganolie en producten op basis van deze olie. De vraag en interesse naar mijn artisanale producten werd zo groot dat ik besloot om dit professioneel aan te pakken en hier een onderneming rond op te bouwen.

Noord-Zuid samenwerking

Omdat ik mijn arganolie zelf pers importeer ik de arganzaden uit Marokko. Ik ben hiervoor een samenwerking aan gegaan met een aantal dorpsvrouwen uit de regio. Lees meer over deze samenwerking.